تمدن مرده است در حالی که چیتو و یوری هنوز زنده‌اند. آن‌ها بر روی موتورکِتِنکراد محبوب خود سوار می‌شوند و بدون هدف در خرابه‌های دنیایی که روزی می‌شناختند پرسه می‌زنند. روزها همراه با خورشید خاموش، به دنبال وعدهٔ غذای بعدی و سوخت برای سفرشان می‌گردند. اما تا وقتی دو نفر با هم هستند، حتی وجودی چنین تاریک نیز روشنایی‌ای در خود دارد؛ چه در زمانی که چیزی می‌نوشند یا قطعات ماشین را برای کارکردن تعمیر می‌کنند. برای دو دختر در جهانی پر از هیچ، تجربیات و احساساتی که با هم دارند برایشان دلیلی برای زندگی می‌شود.