در زمان پیروزی تاکوجاوا ایایاسو در نبرد سِکیگاهارا، املاک عظیم اوئسوگی در آئزو به شکل قابل توجهی از ۱۲۰۰٬۰۰۰ کُو به ۳۰۰٬۰۰۰ کُو تقلیل یافتند و مردم یونهزاوا و دوآ را ترک کردند. در این میان مِیدا کیجی در این مکان می‌ماند و با مردمی که با دشواری‌ها روبه‌رو هستند زندگی می‌کند و به «زمان مناسب» می‌اندیشد. از سوی دیگر فرزندش شینکورُو با عشق کیجی به نوشیدن و پرداختن به هنرهای کهن مانند شعر، نقاشی و خوشنویسی مخالفت می‌کند و نمی‌پندارد که او همان ژنرال شجاع مشهور است. با این حال کیجی در moments حساس همچون به اصطلاح «نمایش» می‌دهد. گرچه به بازنشستگی فکر کرده، حاضر است برای حفاظت از اوئسوگی‌ها خود را فدا کند. شینکورو به تدریج تحت تأثیر وسعت دید و سبک زندگی او قرار می‌گیرد.