اونوِمای کو داوا پولووس

نونو براگنسا، نویسنده سه رمان: «شبی که خنده بود» (عنوان اصلی: شب و خنده)، «مستقیم» و «مربع تولستوی»؛ مجموعه داستان کوتاه «ایستاشاو» (ایستگاه)؛ و رمان کوتاه پساترجمه‌ای «از پایان جهان» (از انتهای جهان). فیلمنامه‌نویس «سال‌های سبز» نخستین فیلم سینمای نوی پرتغال و کارگردان همراه با ژرارد کاستللوپس و فرناندو لوپس از فیلم «ملیت: پرتغالی» است. کاتولیک از خانواده محافظه‌کار، او عضوی از حرکت مار (جنبش عمل انقلابی) بود. با کار در نمایندگی دائمی پرتغال در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی به گروه‌های انقلابی کارلوس آنتونز و ایزابل دو کارمو پیوست. در هفتم فوریه ۱۹۸۵ در ساختمان هتل در لیسبون در سن ۵۵ سالگی در گذشت. نونو براگنسا، او کی بود؟