در پیامی از وزن تاریخ و سبکی حافظه، جهشی که هرگز پایان ندارد وجود دارد. در از ارتفاع تا افق‌ها، کارگردان داستان‌هایی را که مادربزرگش، روزالینا دکاسترو، روایت می‌کند بررسی می‌کند و حافظه شخصی و جمعی را به هم می‌آمیزد. از طریق تصاویر آرشیوی خانوادگی (فیلمبرداری شده توسط پدربزرگ)، شهادت‌ها و تصاویر معاصر، فیلم مسیر نخستین بانوان پاراشوت‌باز غیرنظامی پرتغال را باز می‌تاباند و شهامت آنان و پژواک‌های گذشته‌ای را که هنوز هم واقعیت دارد به نمایش می‌گذارد. این فیلم بیش از یک پرتره از زنانی نیست که به آسمان‌های چالش‌گر پای نهاده‌اند، بلکه بازتابی است از داستان‌هایی که به ارث می‌گذاریم، آنچه را به یاد می‌آوریم و آنچه در سکوت می‌ماند.