این کوتاه‌مدت‌ها که بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ در وین ساخته شدند، حس و تازگی فوق‌العاده‌ای را نشان می‌دهند. فیلمسازان آن‌ها را به عنوان «فیلم‌های خانگی» توصیف کرده‌اند و آن‌ها اقداماتی نمایشی را در فضاهای زندگی کارگردانان با صداگذاری‌های صوتی گاه و بیگاه ثبت می‌کنند.