جسور و پرجنب و جوش، تامار روبین در ویژه برنامه نخست خود، «اما آقا!» به عنوان یک صدای کمدی تازه ادعای خود را مطرح می‌کند. او با ترکیب حس و حال پانکی و صیقل یک بازیگر آموزش‌دیده، سبک سریع‌السیر خود را به راحتی بین افکار درباره کارهای بی‌اهمیت در دهه بیست‌سالگی، اشتباهات در روابط و تأثیر بزرگ شدن به عنوان یک بچه تئاتر بر بزرگسالی بعدی جابجا می‌کند.