در روز شنبه ۲۶ مه ۱۹۷۳، در برابر بیش از ۱۰۰,۰۰۰ طرفدار در چمنزار بزرگ پارک مرکزی نیویورک، یک هنرمند نسل‌ساز و ترانه‌سرا که در اوج خود قرار داشت، بازگشتی تواضع‌آمیز را تنها ۱۴ مایل دورتر از خانه‌اش در بروکلین تجربه کرد. این رویداد تاریخی قدرت شگرفی را که او با آلبوم تأثیرگذار «تابلو» آزاد کرده بود، به نمایش گذاشت (که تنها دو سال پس از انتشارش به عنوان یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌ها در تاریخ شناخته می‌شود)، و همچنین به آلبوم جدیدش «فانتزی» اشاره داشت. به گفته جک نیکلسون، اجرای کارول کینگ در آن روز یکی از تنها دو رویداد «مناسب» برای مشاهده در جمع بود.