خط داستانی
برای ایجاد مجموعه "میدانهای شعر" (۱۹۶۵-۱۹۷۱)، واندر بیک به طور نزدیک با دانشمند کامپیوتر کن نولتون و کارکنان آزمایشگاه بل همکاری کرد. هر "میدان شعر" از اشعار واندر بیک اقتباس شده، بر روی کامپیوتر IBM 7094 به صورت سیاه و سفید با استفاده از زبان خاصی به نام BEFLIX برنامهریزی شده و بعداً توسط هنرمندان رابرت براون و فرانک اولوی رنگآمیزی شده است. میدان شعر شماره ۲ دارای موسیقی متن از نوازنده درام جاز پل موتیان است که به خاطر همکاریهایش با بیل اوانس شناخته شده است.