خط داستانی
فرانک از طنز میسازد، این در استخوانهای اوست، از سر تا نوک پا. با چشمانی باز، اجراهایش کمدی جسمانی، آهنگهای عجیب، کمدی صحنهای و استنداپ را به ساعتی پر از شادی مینشاند. نمایش فرانک وودلی مانند دیدن کودکی سردرگم است که سعی میکند یک کوسهی عظیم را در یک چمدان جا بدهد.
