جُنگ نامه های اپیستولاری

ذهن شکسته، تصاویر شکسته، فرهنگ شکسته. پیام های جداشده از هر سو به ما بمباران می کنند، همچون توده ای از نامه از هر گوشه جهان. آیا هنرمند «آینه بال را به سوی طبیعت نگه دارد» و جمعیتی را با پرت شده های شکسته تحت تأثیر قرار دهد؟ آیا فرهنگ غیرمتمرکز ما محکوم به بی منطقی است؟ یا هنرمند می تواند معانی تازه ای با تکنیک کلاژ بسازد؟ بر پایه یک بداهه سازی.