کجا مرا می‌بری؟

یک عروسی در جامعه‌ی بالا، خیابان‌های شلوغ شهر، مرکزی برای سربازان سابق کودک، یک کلوپ شبانه پر از موسیقی و خنده: این‌ها چهره‌های مختلف اوگاندا امروز هستند که به زیبایی توسط فیلمساز کیمی تاکسوه به تصویر کشیده شده‌اند. چه در حال کاوش انرژی پرجنب و جوش شهر باشیم و چه در حال تفکر در مورد لحظات آرام در روستا، ترکیب‌های هنری دوربین او و ریتم شاعرانه فیلم به ما اجازه می‌دهد تا واقعاً درگیر شویم و سرزمین بیگانه را به شیوه خود پردازش کنیم. در حالی که اوگاندا با واقعیت‌های روزمره و پیامدهای جنگ‌های داخلی خود دست و پنجه نرم می‌کند، تاکسوه با آگاهی از دیدگاه خود به عنوان یک خارجی، به دنبال صداقت ساده و بدون زرق و برق است. با استفاده از یک سبک عمدتاً مشاهداتی، تاکسوه اجازه می‌دهد تا دیدگاه‌ها و صداها-و مردم-اوگاندا خودشان صحبت کنند. معمولاً مردم ضبط شده به سادگی دوربین را نادیده می‌گیرند، اما وقتی کسی درگیر می‌شود-چه گروهی از کودکان مدرسه‌ای...