«کالبدشناسی مستندی از یک قتل عام برای یک نمایشگر و ۳۴ سر سخنگو.» اینها عباراتی هستند که فیلمسازان در عنوانبندی برای توصیف پروژه خود به کار برده‌اند؛ پروژه‌ای که اعدام بیش از ۲۶۰ آلمانی کارپاتی، مجار و اسلواک توسط سربازان ارتش چکسلواکی در نزدیکی شهر پرروف در ژوئن ۱۹۴۵ را موضوع کار خود قرار داده است. «کشتار پرروف» از طریق دراماتیزه کردن مینیمال فیلم‌های بازجویی از شرکت‌کنندگان مستقیم، شاهدان عینی و دیگران، به زمان حال آورده می‌شود. گویی شخصیت‌های تئاتر باستان در حال ورود به «صحنه» زوم هستند و پیامی تراژیک از ترس، نفرت و بی‌تفاوتی را درون شکاف زمانی ارائه می‌دهند.