فیلم فارغ‌التحصیلی کارل واچک به ما یک مقاله مستند ارائه می‌دهد که هم یک قطعه شوخ‌طبع و هم تهاجمی است و همچنین پارودی از روزنامه‌نگاری فیلم تحقیقی است. جشنواره مردم‌نگاری استراژنیس، که توسط دستگاه فرهنگی حزب در آن زمان حمایت می‌شد، سال‌ها چیزی برای ارائه به فولکلور اصیل نداشت. در فیلم، این رویداد به شکل یک نمایش صحنه‌ای عجیب و غریب با عناصر تقریباً سوررئالیستی در می‌آید که واچک با رویکردهای غیرمتعارف تقویت می‌کند (نظراتی که به عنوان عنوان‌ها روی صفحه ظاهر می‌شوند، آوازخوانی، قرائت به دوربین، اتودهای ویژگی، ترکیب پوشش خبری و داستان). نتیجه یک کلاژ فیلمی تحریک‌کننده است که شخصیت‌های مختلفی را به تصویر می‌کشد، از جذاب‌کنندگان، تزئین‌کنندگان تخم‌مرغ عید پاک، هنرمندان کیچ و دستفروشان، تا موزه‌شناسان و ساکنان محلی، که همه با دو خبرنگار دوقلوی عجیب و غریب کارل و یان ساودک و یک بازیگر کسل‌کننده که به عنوان یک بازیگر اضافی ظاهر می‌شود، روبرو می‌شوند. با استفاده از ترکیب خاصی از طعنه و شوخ‌طبعی، حقیقت غم‌انگیز را به ما ارائه می‌دهند.