زنی جوان کارابینیِره به نام گاتا به پادگانی در ناپل‌محله فرستاده می‌شود. سال ۱۹۴۶ است و جنگ هنوز در هواست هرچند به نظر می‌رسد جامعه کوچک تا حدی از آن متاثر نشده باشد. با این حال، برخی سوءظن‌ها در ذهن بریگادیر جای می‌گیرند. هتلی در شهر که صحنه مرگ‌های نامشخص و جنایاتی بوده که مخفی مانده‌اند. گاتا تصمیم می‌گیرد تحقیق کند. قطعاتی از حقیقت پدیدار می‌شوند، قاتلان و قربانیان شکل می‌گیرند و از زمان‌های مختلف با یکدیگر صحبت می‌کنند. صاحب هتل، مادری پراز غم، پسری ضعیف و خواهر صبور، یتیم و دو زنی که به‌طور خشونت‌آمیز کشته شده‌اند حضور دارند. درد، بی‌تفاوتی و شرم سایه‌ای بر همه چیز می‌افکنند.