دکتر بهسکار، برنده جایزه مگسایسای، پس از چهل سال با پسر پزشک و عروس آمریکایی اش به روستای زادگاهش باز می گردد. هنگام تماشای خرابه های عمارت اجدادی، به سال بحرانی پیش از پیوستن به دانشکده پزشکی فکر می کند. نبود پدر آزادی‌خواه گاندیایی یا عمو فئودال یا برادر جوان عاشق، بلکه مادرش بود که او را ترغیب کرد تا پزشکی بخواند تا به خدمتان فقرا بپردازد. او بر این باور بود که این تنها راه برای آرامش روح مراقب خانه است. بهسکار به زن دیگری، کریشن تای، عاشق طبقه پایین برادرش، بدهکار است که به اندازه کافی روشن بوده تا رویای مادرش را پشتیبانی کند. اکنون بهسکار به خانه برگشته تا آرزوی مادرش را برآورده سازد