ذاکره جماعی

شخصی با سویه به بیننده مستقیم خطاب می‌کند و از طریق دانش خود، تاملی تاریخی درباره کُمِینِه پاریسِ ۱۸۷۱ را ارائه می‌دهد. مجموعه‌ای از پنج نمایش صحنه‌ای مراحل اصلی رویدادها را بازتاب می‌دهد. ابتدا تحلیل امپراتوری دوم؛ سپس سقوط امپراتوری و اعلام جمهوری در ۴ سپتامبر ۱۸۷۰. بر پایه متن‌های ژول والِس، چند بازیگر صحنه رویداد را در بافت معاصر اردوگاه‌های بزرگ مسکونی بوبی‌نی باز می‌گسلند. بخش سوم به دورهٔ اکتبر تا مارس ۱۸۷۱ می‌پردازد که مردم پاریس به تدریج به دولت خیانت می‌کنند. سرانجام، ۱۸ مارس روز انقلابی است. با الهام از «روزهای کمون» برتولت برشت، بازیگران بخش «ماماد کابِتِ کانِون» را اجرا می‌کنند. بخش پنجم با عنوان «دو یا سه چیز که دربارهٔ او می‌دانم» به‌طور مستقیم به کار کمون و ساختن جهان بهتر اشاره می‌کند.