خط داستانی
اوجهای تیزِ رنگی که در قالب خطوط سیاه و اغلب چندرنگی برشهای شکلها را میگشایند، آنها را زندانی میکنند تا به قطعات رنگی در سیاهی تبدیل شوند: تکرار این تم تا تاریکی غالب شود، اما سپس با تراشهای سفید خالص شکافته میشود و نیزهها شکلِ اولیهٔ رقصِ شکلها و خطوط را بازمیگردانند، که آنگاه به گردش ساعتگردی آغاز میشود و با fade-out ها و سپس به بافتِ کانفیته تبدیل میگردد، در سیاهی، شکلهای قندسوخته و شعلهٔ غالب زرد.