در نمونه‌ای تراژیک از زندگی که هنر را تقلید می‌کند، بابنکو به سائو پائولو باز می‌گردد تا مقدمه‌ای بر فیلم پیکوت را بسازد و به داستان واقعی فِرناندو راموس دا سیلوا، بازیگر نقش اصلی فیلم پیکوت، و شرایط مرگ او در نوزده سالگی، که به دلایل مبهم توسط پلیس کشته شد، بپردازد