ویتوریا بالباسترو، یک آنکولوژیست کالاتبریان، از نبرد طولانی‌ مدت خود با سرطان می‌گوید که پیروز شده است. درمان او مبتنی بر احترام به زندگی است، اما همچنین به بیماری. دو روایت ادبی برای ضدیت با کلام‌های لمس‌پذیر او استفاده می‌شود: «چاه‌های عشق» نمایش‌نامهٔ Enzo Moscato، پرتره‌ای که ریتم فیلم را می‌شکند، و «در بالا سمت چپ» ترجمهٔ داستانی از Erri De Luca که themes درد، memory و absence از روایت رابطهٔ پدر و فرزند را نمایان می‌کند.