در اولین فیلم بلند خود، ورا چیلیتووا از ترکیبی از تکنیک‌های مستند و داستانی برای روایت دو داستان به صورت متقابل استفاده می‌کند. داستان اول به قهرمان المپیک ژیمناستیک، اووا بوساکوا می‌پردازد که در حال فکر کردن به بازنشستگی است در حالی که تحت یک برنامه تمرینی سخت قرار دارد؛ داستان دوم درباره یک خانه‌دار است که توسط شوهرش نادیده گرفته شده و مورد قدردانی قرار نمی‌گیرد.