Storyline
اولین فیلم بلند گجراتی یک فیلم مذهبی درباره زندگی ناراسیند مهتا (۱۴۰۸-۷۵) است که توسط مستر مهندار بازی شده است. مهتا به خاطر پراباتیان (سرودهای صبحگاهی) تأثیرگذار خود شناخته شده و به ویژه به خاطر آهنگش «وایشناوا جانا تو» ('وایشناو کسی است که درد دیگران را میداند') که توسط گاندی محبوب شد، معروف است. گاندی همچنین اصطلاح شاعرانه «هاریجان» (فرزندان خدا) را برای نجسهای کشور به کار برد. این فیلم به تفسیر گاندی از آثار ناراسیند مهتا پایبند است و از صحنههای معجزهآسا اجتناب میکند.
