توفیق صالح - فیلمشناسی
Biography
صالح کارگردان هفت فیلم کوتاه و هفت فیلم بلند بلند در سال 1949 در رشته ادبیات انگلیسی فارغ التحصیل شد و تا سال 1951 در پاریس در سینما آموزش دید. اثر توفیق صالح تنها اثری در سینمای مصر است که می توان آن را صرفاً "جهان سومی" دانست. تمام فیلم های او به بی عدالتی اجتماعی، توسعه نیافتگی، سوء استفاده سیاسی و مبارزه طبقاتی می پردازد.
اولین فیلم او، درب المحابل (1955)، به نویسندگی مشترک نجیب محفوظ، در یک صفحه نمایش داده شد.محله مردمی اما نشان دهنده نوعی تمثیل از طمع و مادی گرایی بود و فرصت طلبی ساکنان کوچه را که پس از اینکه متوجه می شوند او در لاتاری برنده شده است تعقیب می کنند، به تعقیب یک بی خانمان عقب مانده ذهنی می پردازند. صالح هفت سال دیگر طول کشید تا سیره الابطال (1962) خود را کارگردانی کند که در جریان اپیدمی وبا در دهه 1930 اتفاق میافتد. شکری سرحان را به عنوان یک پزشک چپگرا که نه تنها با این بیماری، بلکه دوباره مبارزه میکند، نشان میدهدجهل دهقان، دسیسه های قابله و منافع خود محوری زمین دار فئودال.
فیلم های بعدی صالح توسط سازمان کل فیلم تولید شد. یاومیات نائب فی الاریاف او (1968)، برگرفته از رمان توفیق الحکیم، در زمره بهترین اقتباس ها به حساب می آید. با این حال، او اغلب با سانسور و بوروکراسی روبرو می شد.تا آزادی آنها در مورد «آقای ماهی» که به مبارزه ماهیگیران کارگر علیه یک انحصارگر می پردازد، سانسور از صحنه دو زن جوان که مشغول کندن موهای پاهایشان بودند استفاده کرد تا اکران فیلم را به تعویق بیندازد.
سرانجام در اوایل دهه 70، صالح کشور را ترک کرد. المخدوون او (1972)، محصول سازمان ملی فیلم سوریه و اقتباس از رمان «مردان زیر آفتاب» نوشته غسان کنفانی بود.از اولین فیلم های عربی است که از رویکرد ملودراماتیک به مسئله فلسطین فاصله گرفته و نسبت به همبستگی پان عرب ابراز تردید می کند. آخرین فیلم بلند الایام الطویله (1980) صالح توسط سازمان تئاتر و فیلم عراق تولید شد و صدام حسین را به عنوان یک چریک میهن پرست معرفی کرد. صالح که در سال 1973 به منظور تدریس سینما به عراق نقل مکان کرده بود، در اواسط دهه 1980 به مصر بازگشت و در موسسه عالی فیلمسازی تدریس کرد.عنوان
فیلمشناسی
