کارلوس بائنا - فیلمشناسی
Biography
کارلوس بائنا یک هنرمند خارق العاده بود. اگرچه او در 22 سالگی در یک فیلم مکزیکی نقش داشت، اما سال 1956 سال مهمی بود: او به مدت 5 سال در مادرید درام می خواند و در یک فیلم سینمایی بزرگ، «اسکندر، کبیر» ساخته رابرت راسن، اولین نسخه سینمایی از زندگی پادشاه باستانی مقدونیه، فیلمبرداری شده در اسپانیا و با بازی ریچارد برتون ظاهر شد. در زمان اکران فیلم، او به مکزیک بازگشته بودقبل از اینکه او به یک بازیگر برجسته تبدیل شد و در سال 1956 در فیلم "آدان و ایوا" آلبرتو گوت بازی کرد.
بائنا کارگردان تئاتر و نمایشنامه نویس نیز بود. او کارگردانی بزرگی از آثار کلاسیک نویسندگان اسپانیایی را بر عهده داشت، مانند تراژدی Calderón de la Barca "La vida es sueño" و فدریکو گارسیا لورکا "La casa de Bernarda de Alba". تئاتر عشق واقعی او بود. او مردی پیشرو در سینمای مکزیک بود که با بازیگران محبوبی مانند پدرو آرمنداریز، نینو همراه بود.n سویا، مارگا لوپز، ولف رووینسکیس و مارتا میخارس، اما با وجود اینکه مدام در تقاضا بود، پس از تکمیل 20 فیلم، فیلم ها را ترک کرد و در ایالت نووو لئون نقل مکان کرد.
بائنا به اجرا و کارگردانی تئاتر ادامه داد، اما به هنر نیز علاقه داشت. او دوست خوب میرو، تامایو و دالی بود و در دهه 70 یک هنرمند تمام وقت بود و به تنهایی استاد هنر در موسسه فناوری عالی مونتری شد.g با Giancarlo Von Nacher و Diamant Mihaloglou.
او همچنین به هنر به طور کلی و ارتباطات علاقه داشت، در اواخر دهه 1980 با لوئیس مارتین، جراردو گارزا فاوستی و ایوان میهالوگلو در دانشکده ارتباطات دانشگاه مونتری کار کرد و در رادیو مشغول شد و برنامههای رادیویی در زمینه موسیقی کلاسیک تولید کرد. کارلوس بائنا در آخرین سالهای زندگی خود یک برنامه تلویزیونی هفتگی در کانال 28 در ایالت نوو لئون داشت.درباره موسیقی، تئاتر، فرهنگ و زندگی بوهمیایی و اشعار خود را منتشر کرد.
بیوگرافی توسط: ArtConnoisseurs
فیلمشناسی
