ماریا میچی (14 مه 1921 - 7 آوریل 1980) یک هنرپیشه مکمل ایتالیایی بود که با روبرتو روسلینی روی دو شاهکار اولیه نئورئالیسم او کار کرد: رم، شهر باز و پائیسا.

میچی ابتدا به عنوان تایپیست در یک شرکت حقوقی و سپس به عنوان کارمند در Teatro Quattro Fontane در رم کار کرد. در فصل 1942-1943 در کنار سرجیو توفانو و دیانا توریری مورد توجه قرار گرفت و قطعات کوچکی به او داده شد. ایرنه بیگناردی منتقد او را «یک زن بسیاراو در سال 1948 با کریستین ژاک در La Chartreuse de Parme کار کرد. او در سپتامبر 1949 با دوک آگوستو تورلونیا ازدواج کرد و دنیای سینما را برای تئاتر ترک کرد، به ویژه با کارگردان Guido Salvini همکاری کرد. این ازدواج در سن مارینو در سال 1956 باطل شد و در سال 1956 دوباره کار خود را به پایان رساند. دهه 1970، زمانی که او 12 فیلم، از جمله آخرین تانگو برناردو برتولوچی در پاریس وسالن کیتی تینتو براس، آخرین فیلم او.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا ماریا میچی، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.