ادِل ری

شناخته شده به خاطر تکانه‌های عجیبش، در سال 1913 ادِل ری سعی کرد تا روندهای مد را به راه اندازد—یک بار با ترویج پوشیدن دامن‌های بلند دو شیار در زمستان، با پوشاندن پاها با مچ‌بندهای پوست حیوانی؛ اما موفق نشد. پس از پایان اولین ازدواجش به نیآک، نیویورک رفت و با ساخت خانه‌ای از شیشه به مردم محلی رسواگری کرد، جایی که آنچه او آن را «درمان آفتاب» می‌نامید انجام می‌داد، به این باور که بمباران عظیم پرتوهای UV او را به زندگی سالمی هدایت می‌کند. او همچنین کفش‌هایش را بیرون می‌پوشید و «لباس‌های سوراخ» می‌پوشید تا اجازه دهد آفتاب در بیابد. او همچنین با ذوق محلی به خیاط محله سفارش داد تا اسب کاروانش را با شلوار بپوشند تا «زوزه‌های مگس‌ها را دور نگه دارد.» اسب با محبت و نگرانی خانم خود را با دویدن به همراه کاروان به همراه ادل در آن واحد پاداش داد؛ کاروان واژگون شد و ادل در آن بود؛ کاروان را