راجر بلین

راجر بلین (به فرانسوی: Neuilly-sur-Seine, فرانسه، 22 مارس 1907 - Évecquemont، فرانسه، 21 ژانویه 1984) بازیگر و کارگردان فرانسوی بود. او اولین نمایش جهانی ساموئل بکت در انتظار گودو را در سال 1953 و پایان بازی در سال 1957 به روی صحنه برد.

بلین پسر یک پزشک بود. با این حال، علی‌رغم میل پدرش، بلین در تئاتر فعالیت کرد. او در نوجوانی مجذوب سوررئالیست ها و تصور آنها از هنر انقلابی بود.

او در ابتدا بخشی ازگروه های تئاتر چپ گروه The Company of Five و The October Group. در سال 1935 بلین به عنوان دستیار کارگردان آنتونین آرتو برای تولید Les Cenci [The Cenci] در تئاتر Folies-Wagrams در سال 1935 خدمت کرد.

در طول جنگ، بلین رابط بین مقاومت و ارتش فرانسه بود.

فعالیت گسترده او به عنوان کارگردان و بازیگر در هر دو فیلم و تئاتر hهمانطور که تا حد زیادی توسط کار و رابطه او با آرتو، ساموئل بکت و ژان ژنه تعریف شده است. او علاوه بر دوست صمیمی و معتمد آرتو در طی 9 سال حبس، کارگردانی اولین اجراهای بکت در انتظار گودو، روزهای شاد و پایان بازی و همچنین کارگردانی اجرای اولیه فیلم‌های سیاه‌پوست ژنه و فیلم جنجالی The Screens بود. مکاتبات کلیدی ژنه با بلین منتشر شده استتوسط Editions Gallimard.

انتشارات فابر و فابر در سال 1986، "ساموئل بکت: آثار کامل دراماتیک" تنها سه تقدیم از بکت دارد: "پایان بازی" به بلین اختصاص دارد، در حالی که "بیا و برو" برای جان کالدر، و "فاجعه" برای واتسلاو هاول است.

منبع: مقاله «راجر بلین» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.